 |
|
Źródło: Karta ewidencyjna zabytku, Archiwum WUOZ w Krakowie
|
Elewacja frontowa symetryczna. Na osi od zajazdu portyk arkadowo-filarowy z trójkątnym frontonem, na którym, wśród sztukatorskiej dekoracji rokokowej, umieszczono herby Szembeków i Wielopolskich. Elewacja portyku rozczłonkowana parzystymi lizenami i podziałami ramowymi. Przed portykiem znajdował się podwyższony taras z wachlarzowo rozwiniętymi schodami wejściowymi. Podobny taras, ze schodami jednobiegowymi znajdował się na osi elewacji ogrodowej. Dach nad częścią środkową mansardowy, z dwiema powiekami od frontu, kryty gontem. Nad portykiem i skrzydłami bocznymi dachy siodłowe.
W części środkowej w trakcie frontowym znajdowały się trzy pomieszczenia, w trakcie ogrodowym pięć. Pierwotnie we wszystkich pomieszczeniach znajdowały się posadzki marmurowe lub wzorzyste parkiety. W jednym z pokoi resztki dekoracji neogotyckiej w postaci fryzu arkadkowego. Z oficyn przylegających do głównego pałacu pod kątem prostym i załamujących się z kolei na froncie pod kątem prostym w kierunku bramy wjazdowej na dziedziniec, zachowane w stanie użytkowym jedynie skrzydło lewe.
Od strony południowej rozciągał się rozległy ogród krajobrazowy, założony równolegle z budową pałacu. W parku zachowało się Mauzoleum Szembeków z lat 1921-1922 (proj. Karola Stryjeńskiego). Nad wejściem do kaplicy wznosi się oryginalna rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem na ramieniu – nieznanego autora. Mauzoleum zdewastowane – znajdujące się w nim trumny zostały przeniesione do kaplicy na cmentarzu.
W zespole parkowym znajdowały się również ogrody z domem ogrodnika, oranżerią, cieplarniamią i inspektami, sztuczna grota z posągiem Neptuna – obecnie nie istnieją.
W otoczeniu pałacu, przy drodze do Alwerni widoczne są stawy rybne oraz kamienna figura św. Jana Nepomucena. | 
))
